16/10/2017//20:15// The Fury of a Patient Man///

Nieuws

Jarig Filmhuis Emmen denkt nog niet aan pensioen

Liefhebbers in Emmen hebben standaard twee dagen in de agenda omcirkeld: de maandag en de woensdag. Dat zijn de dagen waarop Filmhuis Emmen zijn films vertoont. Dit jaar bestaat de culturele stichting twintig jaar.

En wie jarig is, trakteert. 'Zo is ‘t!’, zegt Kees Groenevelt enthousiast. De voorzitter van Filmhuis Emmen heeft veel zin in het feestje dat zondag in de bioscoop plaatsvindt. ‘We hebben een speciale film die we gaan vertonen en we koppelen dat aan een kleine lezing. En uiteraard wordt er goed voor de inwendige mens gezorgd.’

De liefde voor films was altijd al aanwezig bij Groenevelt, die er al op jonge leeftijd mee in aanraking kwam. ‘Ik kom uit Amsterdam, waar ik jarenlang allerlei culturele activiteiten organiseerde’, vertelt Groenevelt. Zo richtte hij op 17-jarige leeftijd al een filmhuis op, de Zienema, dat onderdeel werd van jongerencentrum Oktopus.

Geen filmhuis in Emmen? Nu wel

Vierentwintig jaar geleden verhuisde Groenevelt naar Emmen. Zijn levenspartner werd artistiek leider bij theater De Muzeval. ‘Eenmaal hier kwam ik erachter dat je de betere films die in de kranten besproken werden, niet in de Emmense bioscoop kon zien. Ik gruwelde daarvan. Ik vond dat daar verandering in moest komen. Het idee van Filmhuis Emmen was geboren!’

Gelukkig trof de filmliefhebber via de Muziekschool een compagnon in Marjon Beltman. Samen hebben we het Filmhuis in Emmen opgericht. Eerst hadden we nog onderdak in de Euro-bioscoop van Abel Abeln, waar we een film per week konden vertonen. Met de komst van Utopolis, een bioscoop met meer zalen, kon dat worden uitgebreid naar twee keer per week: de maandag en de woensdag.’ Inmiddels zijn er plannen om uit te breiden naar drie vertoningsavonden. ‘En we willen de korte film vooraf aan de hoofdfilm in ere herstellen’, aldus Groenevelt.

Mobiel

Inmiddels zit het Filmhuis al tien jaar op de huidige plek. De ontwikkelingen liggen echter niet stil. ‘Zo zijn we bezig met het Mobiel Filmhuis’, vertelt Groenevelt. ‘Dat gebruiken we onder andere voor scholen, buitengebieden en verzorgingstehuizen. Als mensen niet naar het filmhuis in Emmen kunnen komen, dan gaan wij naar de mensen.’

Het project bestaat uit een professionele projector, die een haarfijn beeld op een groot doek tevoorschijn tovert, in combinatie met helder geluid. Groenevelt: ‘We kunnen de voorstelling naargelang de doelgroep aanpassen. Een school vraagt immers om een andere speelfilm dan een verzorgingstehuis. En dat kunnen we dan koppelen aan informatie over de acteurs, de regisseur en het belang van de vertoonde film.’

Feest

Aanstaande zondag is het dus feest. ‘Toen we er twintig jaar geleden mee begonnen, vroeg ik me weleens af of Filmhuis Emmen lang zou bestaan. Nu, met de komst van streaming videodiensten zoals Netflix, is het nog steeds spannend. Maar ik kan als voorzitter toch wel tevreden terugijken. Wij draaien de films die je niet overal ziet. En als je een goede film wilt zien, behoor je dat toch te ervaren zoals het bedoeld is. In een donkere zaal, met kraakhelder beeld en geluid, in een lekkere stoel.’

Op de vraag wat er zondag op het programma staat, glundert Groenevelt. ‘We tonen de digitaal gerestaureerde versie van ‘Chinatown’, het meesterwerk van Roman Polanski uit 1974. Voorafgaand hieraan vertelt filmjournalist Joost Broeren waarom ‘Chinatown’ zo’n bijzondere film is. Na de film staan er hapjes en drankjes klaar voor de abonnees en genodigden, terwijl een pianist allerlei filmliedjes speelt.’

‘De dag erna hebben we ook iets bijzonders’, voegt Groenevelt er snel aan toe. ‘Dan hebben we de exclusieve voorvertoning van de film ‘Alberta’ en krijgen we wederom speciale gasten over de vloer: regisseurs Eddy Terstall en Erik Wünsch. En we hopen stiekem op de komst van de componist van de filmmuziek: niemand minder dan Daniël Lohues.’

Tenslotte wordt het onderwerp ‘pensioen’ even aangestipt. Groenevelt kijkt iets bedenkelijker na het vallen van dat woord. ‘Toegegeven, ik ben nu 67 jaar en heb af en toe weleens momenten dat ik denk: en nu mag iemand anders de kar trekken. Maar ik vind Filmhuis Emmen en alle ontwikkelingen eromheen nog steeds leuk. Dus we zien het wel; eerst even een feestje vieren!’

Marlow de Kleine

Dit artikel verscheen eerder op emmen.nu