11/12/2017//20:15// Tramontane///

Mãe Só Há Uma

Datum: maandag 21 november 20:15 // woensdag 23 november 19:00

Land: Brazilië, 2016

Genre: Drama

Speelduur: 82 min

Regie: Anna Muylaert

Met o.a.: Naomi Nero, Daniel Botelho, Daniela Nefussi

Let op met kinderen tot 12 jaar Seks Grof taalgebruik

De Braziliaanse regisseur Anna Muylaert toont in dit drama mooi bedachtzaam de ontregeling in het leven van tiener Pierre. De film Mãe só há uma roept vragen op over aanleg en opvoeding, over klassenverhoudingen en culturele verschillen.

Wat hadden ze verwacht? Dat een jongen die zijn hele leven ergens anders heeft gewoond, naadloos in hun familieleven zou passen? Alleen omdat een DNA-test uitwijst dat hij hun zoon is?

Het drama Mãe só há uma ('Er is maar één moeder') is losjes gebaseerd op een gebeurtenis die in Brazilië veel stof deed opwaaien: twee gestolen baby's werden na jaren opgespoord en herenigd met hun biologische ouders. De Braziliaanse media besteedden vooral aandacht aan de vrouw die de kinderen stal en opvoedde als haar eigen kroost. Dat deel van het verhaal laat de ervaren Braziliaanse regisseur en scenarioschrijver Anna Muylaert (Que horas ela volta?) grotendeels links liggen. Zij is, terecht, meer geïnteresseerd in de kinderen, die plotseling in een nieuw gezin terechtkomen terwijl hun moeder in de gevangenis belandt.

Mãe só há uma richt zich op de 17-jarige Pierre. Hij speelt in een band, valt op jongens en meisjes, gebruikt make-up en experimenteert met het dragen van vrouwenkleding. Niet helemaal de zoon die zijn biologische vader en moeder voor zich zagen, al die jaren dat ze naar hem op zoek waren. Natuurlijk zijn Matheus en Glória zo blij dat ze hun kind terug hebben dat ze Pierre - of Felipe, zoals hij eigenlijk blijkt te heten - hoe dan ook met open armen verwelkomen. Toch ontstaan er al gauw irritaties. Het gezinslid dat nog het minst op zijn komst zat te wachten, het jongere broertje Joca, blijkt het best om te kunnen gaan met alle veranderingen.

Muylaert roept in haar scenario vragen op over aanleg en opvoeding, over klassenverhoudingen (Pierres nieuwe ouders zijn aanzienlijk rijker) en culturele verschillen. Bovenal laat ze zien hoe ongelooflijk ontregelend het voor de introverte Pierre/Felipe is om al zijn zekerheden te zien sneuvelen. Zijn leven staat volledig op de kop, precies in de periode dat zijn identiteit als volwassene vorm begint te krijgen.

'Ik heb al een familie, ik heb al een naam', zegt hij in een van zijn spaarzame woede-uitbarstingen. Meestal uit hij zich zwijgend, bijvoorbeeld door een jurk aan te trekken in plaats van het keurige poloshirt dat zijn nieuwe vader zo graag voor hem wil kopen. Het stille protest levert komische scènes op, maar is ook pijnlijk om te zien.

Zelden lopen de emoties hoog op in Muylaerts bedachtzame scenario. Het heeft iets onbevredigends, maar is wel zo realistisch: Pierre is nu eenmaal geen open boek, zoals de meeste 17-jarige jongens dat niet zijn. Juist wanneer Muylaert de boel rustig laat sudderen, is Mãe só há uma op zijn best: in het kalme verzet van Pierre, of de aandoenlijke toenadering van zijn broertje.

(Bron: Volkskrant)

Bekijk de trailer